Informacje o realizacji programu „Dobry start”Na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu „Dobry start”, (Dz. U. z 2018r., poz. 1061) zwanego dalej „rozporządzeniem”, świadczenie dobry start przysługuje rodzicom, opiekunom faktycznym, opiekunom prawnym, rodziną zastępczym, osobą prowadzącym rodzinne domy dziecka, dyrektorom placówek opiekuńczo – wychowawczych, dyrektorom regionalnych placówek opiekuńczo – wychowawczych – raz w roku oraz osobą usamodzielnionym – raz w roku.

Wnioski w formie papierowej przyjmowane są w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 30 listopada 2019 roku.

Świadczenie dobry start przysługuje na dziecko/ osobę uczącą się, osobie usamodzielnionej w wysokości 300,00 zł w związku z rozpoczęciem nauki.

Ustalenie prawa do świadczenia dobry start oraz wypłata przysługującego świadczenia następuje w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia złożenia wniosku wraz z dokumentami, przy czym w przypadku wniosków złożonych w sierpniu ustalenie prawa do świadczenia dobry start oraz jego wypłata nastąpi nie późnej niż do dnia 30 września.

  • Świadczenie dobry start przysługuje do ukończenia:
    • przez dziecko lub osobę usamodzielnioną 20 roku życia, w tym również w przypadku, gdy ukończenie   20 roku życia nastąpiło przed rozpoczęciem roku szkolnego,
    • przez dziecko lub osobę usamodzielnioną 24 roku życia, w przypadku gdy legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności, w tym również w przypadku, gdy ukończenie 24 roku życia nastąpiło przed rozpoczęciem roku szkolnego.
    • w przypadku dziecka biorącego udział w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych, świadczenie dobry start przysługuje nie wcześniej niż od roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 7 rok życia.

      Zgodnie z § 3 rozporządzenia ilekroć jest mowa o:
  • dziecku – oznacza to uczące się w szkole: dziecko własne, dziecko znajdujące się pod opieką opiekuna faktycznego, dziecko znajdujące się pod opieką prawną, lub dziecko, które zostało umieszczone w pieczy zastępczej oraz osobę, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej,
  • orzeczenie o niepełnosprawności, oznacza to:
    • potrzebę kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018r., poz. 996 i 1000) albo potrzebę kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 312 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017r., poz. 60 i 949),
    • potrzebę zajęć rewalidacyjno – wychowawczych organizowanych zgodnie z przepisami
    • o ochronie zdrowia psychicznego, o których mowa w art. 127 ust. 10 ustawy  z dnia 14 grudnia 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017r., poz. 60 i 949),
  • umiarkowany stopień niepełnosprawności , przez który rozumie się:
    • niepełnosprawność w umiarkowanym stopniu w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych,
    • całkowitą niezdolność do pracy orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach
    • i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
    • posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do II grupy inwalidów,
  • znaczny stopień niepełnosprawności, przez który rozumie się:
    • niepełnosprawność w znacznym stopniu w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych,
    • całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
    • stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej egzystencji albo trwałą lub okresową całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej egzystencji, orzeczoną na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników w celu uzyskania świadczeń określonych w tych przepisach,
    • posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do I grupy inwalidów,
    • niezdolność  do samodzielnej egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.
  • szkole – oznacza to szkołę podstawową, dotychczasowe gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i dotychczasową szkołę ponadgimnazjalną, szkołę artystyczną, w której realizowany jest obowiązek szkolny lub nauki, a także młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno – wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, ośrodek rewalidacyjno – wychowawczy, młodzieżowy ośrodek wychowawczy.
    • Dzieciom i osobom usamodzielnionym, które uczą się w szkołach policealnych i szkołach dla dorosłych świadczenie dobry start przysługuje.
    • Przyznanie świadczenia dobry start nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania świadczenia dobry start oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia dobry start wymaga wydania decyzji.
    • Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Turku przesyła wnioskodawcy informację
      o przyznaniu świadczenia dobry start na wskazany przez niego adres e-mail – o ile wnioskodawca wskazał adres e-mail we wniosku. W przypadku, gdy wnioskodawca nie wskazał adresu e-mail Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Turku odbierając wniosek od wnioskodawcy informuje go o możliwości odebrania informacji o przyznaniu świadczenia dobry start w siedzibie centrum.
    • W przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia dobry start osoba ubiegająca się o świadczenie dobry start jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Turku.
    • Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie dobry start, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
    • Za nienależnie pobrane świadczenie dobry start uważa się:
      • świadczenie wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą to świadczenie,
      • świadczenie wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia,
      • świadczenie wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona do świadczenia, z przyczyn niezależnych od organu, który przyznał świadczenie.